Jamiolowo blog: lawenda

Lawendy nigdy nie za dużo, choć pamiętam, że miałam kilka lat temu lawendowy przesyt. Historia była banalna - chciałam zrobić transfer za pomocą olejku lawendowego. Nie bardzo to wychodziło. A jak w końcu wyszło, to okazało się, że kuchnia, w której czyniłam swoje rękodzielnicze eksperymenty, śmierdzi tak intensywnie olejkiem lawendowym, że łeb obrywało. Po tygodniowym wietrzeniu smrodek zmalał albo my się przyzwyczailiśmy...Efekt był taki, że od lawendy trzymałam się z daleka przez kilka następnych lat :)

Uwielbiam te wzorki na woreczki z suszoną lawendą i co roku wyszywam minimum jeden. W tym roku zaszalałam i w dwa dni wyszyłam wszystkie trzy, czyli cały komplet.

Sama z siebie się nabijam, że za każdym razem wzorek jest nieco inny, bo wiadomo, że nitki bywają inne, ale i krzyżyki czasami nie trafią we właściwe miejsce. Ale tragedii nie ma, bo kto się doliczy ile kwiatków powinno być na gałązce lawendy.

Jeśli komuś wzorki się podobają, a nie ma ich, to dostępne są na Pintereście - wzorek na serduszko, a obok powinny pojawić się pozostałe.

W końcu czerwca i na początku lipca co roku jeździmy do Lawendowych Zdrojów, które mamy 10 km dalej i podziwiamy hektarowe pole lawendy pełne pszczół, trzmieli i motyli...
Zainspirowana tym widokiem ponad 2 lata temu wraz z synem przekopałam kawałek trawnika i zrobiłam rabatę dla bylin wieloletnich odpornych na suszę, mających małe wymagania glebowe i lubiących stanowiska bardzo słoneczne.
Prym na rabacie wiodą lawendy - białe, różowe, fioletowe (2 odmiany) i lawenda francuska.

Poniżej zdjęcie z czerwca, kiedy lawendy zaczynały kwitnąć. Teraz większość jest już obcięta, a co niektóre zabierają się za drugie kwitnienie. Tak tylko przypomnę, lawenda nie lubi kwaśnego odczynu gleby, więc co jakiś czas warto wsypać pod nią pokruszone skorupki jajek.

Woreczki z suszoną lawendą wędrują do Splocika na zabawę Małe dekoracje.

Wytyczne lipcowej zabawy:

"Najcenniejszych rzeczy w życiu nie nabywa się za pieniądze". - Albert Einstein

Kolor lawendowy na pewno jest w tych moich hafcikach... A woreczki będą ozdobą czyjejś szafy lub szuflady.

I tyle na dziś.

Pozdrawiam,

Anetta (Jamiolowo)

3 comments

19 comments

18 comments

14 comments

Szpital, frywolitka i lawenda

Już jestem w domu... Nie czuję się najlepiej, ale powiem szczerze -jeden wielki kamień spadł mi z serca. Prawda jest taka, ze zostałam wypisana ze szpitala bez diagnozy, co w pewnym sensie jest dla mnie powodem do radości. Czekam na jeszcze jeden wynik, ale najgorsze się nie potwierdziło, więc jest dobrze, nawet jeśli tak do końca wszystko nie gra. Wiecie, o co chodzi ;) Dziękuję za słowa pocieszenia i otuchy!

Szpitalna rzeczywistość

Szpitalny czas mknął jak szalony za sprawą miłego towarzystwa na sali - śmiechom i żartom nie było końca, mimo iż tak naprawdę nikomu do śmiechu nie było, a diagnozy okazywały się bardzo poważne... Szpitalne obiady rodem z czasów, kiedy jeździłam na obozy i kolonie, za którymi nie przepadałam, obudziły dawne wspomnienia. Niesamowite, jak nasz mózg potrafi dokonać przeskoku w czasie i przestrzeni... U mnie takim wyzwalaczem wspomnień okazała się zupa wiśniowa a la kisiel -zadziałała dosłownie niczym ciastko-magdalenka u Prousta.
Pobyt w szpitalu umilałam sobie nie tylko wspominkami, rozmowami czy książką, ale również kubkiem zielonej herbaty z pigwą, którą bardzo lubię. Innym miłym dodatkiem do szpitalnego łóżka był piękny widok za oknem ze starymi drzewami, dwoma srokami i tłustym kotem buszującym w krzewach.

Frywolitkowe produkcje

Jak wiecie szpitalny czas podlega specyficznemu rytmowi - zabiegów, posiłków, obchodów lekarskich... Wplotłam w ten rytm swoje czółenka i frywolitkę. Zrobiłam serweteczkę według wzoru Iris Niebach, zaczęłam drugą w podobnym stylu, skończyłam swoją, choć nie wiem, czy jeszcze nie dorobię jednego okrążenia... Frywolitkowy urobek czeka na pranie z przyczyn wiadomych ;) Muszę wam powiedzieć, że frywolitka naprawdę jest zapomnianą techniką koronczarską. Każdy kto zobaczył serwetkę, mówił - O, na szydełku pani robi... ewentualnie... na drutach (!). Kiedy pokazywałam czółenka, zdziwienie było ogromne, że można nimi 'splątać' serwetkę i trzyma się to kupy. Wydawało mi się, że jak jest nas tu, czyli w blogosferze, kilkadziesiąt osób, które coś tam wiedzą o frywolitce i ją praktykują, to jest całkiem dobrze, ale teraz widzę, że w realu frywolitka nie ma szans na przebicie. A jak nie ma szans na przebicie, to i trudno mówić o ocaleniu jej od zapomnienia... Muszę przemyśleć pewne frywolitkowe sprawy, bo tak naprawdę nie chodzi tu tylko o to, by 'machnąć' na czółenkach od czasu do czasu bransoletkę czy serwetkę...

frywolitkowe serwetki wyprodukowane w szpitalu

Lawendowe odkrycie

Przez przypadek "odkryłam", że niedaleko ode mnie jest piękne lawendowe pole w Pakszynie. Szkoda, że już zakończyli tegoroczne zbiory, ale to nic -w przyszłym roku na pewno odwiedzę to miejsce, a jak na razie cieszę się z mojej lawendy na balkonie, która rozrosła się niesamowicie i kwitnie bardzo obficie. Mam nadzieję, że tym razem uda mi się ją przezimować, bo wyraźnie jest napisane na opakowaniu, że krzaczki są mrozoodporne.