Dzisiaj post frywolitkowy, więc raczej dla większości będzie to rodzaj czarnej magii, ale mimo to zapraszam:)

W tym roku postanowiłam, że przynajmniej raz w miesiącu opublikuję nowy, mały projekt frywolitkowy. Mały, bo większość osób praktykujących frywolitkę nie ma cierpliwości do dużych projektów typu serwety.  Ja natomiast lubię duże projekty, bo widzę w nich praktyczne zastosowanie. Robię serwetę, kładę na stół i cieszę się - tydzień, dwa, może miesiąc...

W lutym zrobiłam dwa małe projekty frywolitkowe - w sensie wymyśliłam i opracowałam wzory oraz zrobiłam prototypy i testy. Oto one - pierwsze były frywolitkowe serduszka z listkami cluny. Drugi projekt to mała ptaszyna z kwiatkiem.

Projekty rysuję w darmowym  programie Inkscape, który kiedyś wydawał mi się niewyobrażalnie trudny. Potem przysiadłam fałdów i w kilka dni opanowałam go. No, może nieidealnie, ale na moje potrzeby wystarczy ;) Swoje wzorki potrafię w nim narysować i to jest dla mnie ważne.

Małe projekty frywolitkowe można zastosować jako element biżuterii -kolczyki, zawieszki, wisiorki, zakładki do książek, ozdóbki do spinaczy itp.
Niestety, osobiście nie gustuję we frywolitkowej biżuterii, a już szczególnie w odmianie ankars, czyli takich niby klejnotach na bogato - z kryształkami, perłami, koralikami...
Jestem osobą dość praktyczną i raczej  chodzącą "prozą życia", więc gdzie mam takie olśniewające blaskiem cuda nosić? Jak jadę do pobliskiej Biedronki na zakupy? Ale oczywiście -o gustach się nie dyskutuje, bo każdy lubi coś innego...

I tyle na dziś.

1. marca zapraszam na nowe wytyczne do niteczkowej zabawy, a 2. marca na podsumowanie lutego i galerię naszych wspólnych prac:)

Pozdrawiam,

Anetta (Jamiolowo)

 Jak zapewne część z Was zauważyła -lubię frywolitkę, ale szczególną przyjemność sprawiają mi duże projekty - serwetki i serwety. Lubię dobierać piękne kolorki, tak aby podkreślić frywolitkowy wzór. Nie stosuję zasady, by wyrobić to, co mam na czółenkach, bo prace frywolitkowe są zbyt czasochłonne i pracochłonne, by pozwolić sobie na przypadek. 

W tym roku jednak postanowiłam zrobić kilka mniejszych projektów z frywolitką cluny ( tatting cluny leaves). Rzekomo ten rodzaj frywolitki pochodzi od opactwa  benedyktynów z Cluny we Francji. Jednak mimo iż przeszukałam internet wzdłuż i wszerz, nie znalazłam źródeł historycznych, które potwierdziłyby prawdziwość tej teorii. Myślę, że frywolitkę cluny z tym zakonem można jedynie wiązać przez cierpliwość, skupienie i ciężką pracę, które były wpisane w codzienne obowiązki mnichów. Poza tym ramy czasowe funkcjonowania opactwa  (średniowiecze) nie bardzo wpisują się w ramy czasowe początków frywolitki w Europie, ale to inna historia, którą opowiem przy okazji.

Jakiś czas temu "odkryłam" nieaktywny blog ElisaDusud z pięknymi pracami wykonanymi techniką cluny leaves (cluny listki). Ten frywolitkowy drobiazg to Rose de Noel. Zrobiłam ją kilka dni temu cieniowaną nitką nr 20. Zajęło mi to dwa wieczory, bo musiałam być  skoncentrowana na tych listeczkach. Niestety, rozsupłanie frywolitki zajmuje trochę czasu. A rozplątanie takiego listka to już w ogóle męczarnia...

Drugi drobiazg to trójkąt według pomysłu Iris Niebach, który można łączyć z innymi elementami i powstaje wtedy serweteczka z 6 takich trójkątów. Jak na razie utknęłam na pierwszym fragmencie serwetki, bo kończę bardzo dużą serwetę Bellatrix.

Frywolitka cluny jest piękna, ale bardzo czasochłonna, dlatego niewiele osób się nią zajmuje i raczej powstają mniejsze projekty.
Ten rodzaj frywolitki można supłać z użyciem własnych palców, ale można też wykorzystać gotowy przyrząd do supłania ( m.in. Handy Hands -producent nici Lizbeth-  miał to w swoim asortymencie). Można też zrobić swój własny przyrząd np. z drewienka z 3 gwoździami...

Ja jestem tradycjonalistką frywolitkową i raczej unikam zbędnych gadżetów, więc supłam cluny leaves na własnych palcach :) 

I tyle na dziś.

Anetta (Jamiolowo)