Jamiolowo blog: druty

Na zabawę Nici, nitki i niteczki przygotowałam zabawkę misia. Jak najbardziej w zimowym klimacie, bo lubię, kiedy posty współgrają z porą roku.

Historia o ZPT

Misia zrobiłam na drutach, bo był to dla mnie taki symboliczny powrót do korzeni, ponieważ swoją przygodę z rękodziełem zaczynałam właśnie od robienia na drutach. Kiedyś opisywałam tę niezwykłą przygodę. Do prawie 17 roku życia byłam prawdziwym antytalenciem robótkowym. Kiedy należało coś przygotować na lekcje ZPT w podstawówce, to musiałam prosić mamę lub sąsiadki o pomoc, czytaj zrobienie danej pracy, bo nic nie potrafiłam zrobić. Dla młodszych czytelników małe wyjaśnienie ZPT to były zajęcia praktyczno-techniczne, na których uczeń miał nauczyć się podstawowych czynności życia codziennego, czyli wbijania gwoździ w deskę , a nie w rękę, pieczenia ciasta, szycia na maszynie koszmarnego fartuszka, obrzucania brzegów chusteczek do nosa mereżką, robienia na drutach kapci z włóczki, która była okropna w dotyku i jakość dziwnie piszczała, wyszywania krzyżykami powłoczki na poduszkę itp... Idea zajęć była piękna, ale wykonanie dużo gorsze. Nie umiałam nic robić - bałam się, że przyszyję sobie palec maszyną do szycia, że utłukę palce młotkiem, szydełkiem lub drutem wybiję oko itd... Nie wiem, skąd się brały u mnie te dziwne pomysły, bo i babcia i mama potrafiły szyć, haftować, cerować, szydełkować i robić na drutach i wszystkie niezbędne sprzęty mieliśmy w domu.

Historia pewnego swetra

Kiedy miałam około 17 lat, nagle przeżyłam robótkowe oświecenie. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że znalazłam odpowiednią motywację do nauki różnych technik rękodzielniczych. Na pierwszy ogień poszły druty, bo bardzo chciałam mieć sweter rodem z gazetki "Wzory i wykroje" z lat 80-tych minionego wieku . Jednak, aby zrobić sweter trzeba, trochę więcej niż sama chęć. Z koleżanką z klasy Wiesią spędziłyśmy całe zimowe ferie na produkowaniu naszych swetrów - wykonanych jerseyem, czyli ściegiem gładkim, ale z wrobionymi motywami kwadratów i linii. Siedziałyśmy tak w ciszy, z wywieszonymi językami -to chyba nam pomagało w machaniu drutami, a raczej jednym drutem, bo drugi trzymałyśmy na sztorc między nogami, żeby oczka nam nie pospadały... I mozolnie przerabiałyśmy oczko za oczkiem, rząd za rzędem. Nasze pierwsze swetry może zbyt urocze nie były, ale byłyśmy z siebie mega dumne. Potem już poszło. Robiłam swetry z warkoczami lub ażurami, czapki, wielometrowe szale i kolorowe, żakardowe skarpetki. A potem na wiele lat porzuciłam druty. Czasami zrobiłam jakąś chustę lub inny drobiazg...

Kilka dni temu zobaczyłam misia zrobionego na drutach. Pomyślałam - wielkiej filozofii w tym nie ma, więc sięgnęłam do pudła z włóczkami i drutami i poczyniłam takiego oto misia.

Czapka ma otwory na uszy, a reglanowy sweter wysoki golf i wyszytego muchomora. Nogi i rączki zszyłam ściegiem materacowym, a otwór w brzuchu połączyłam niewidocznym szwem "oczko w oczko". Miś wykonany jest z mieszanki wełny, alpaki i akrylu (Milano) w kolorze beżowym, a sweter i czapka z mieszanki bawełny z akrylem (Gazzal Baby cotton) w kolorze jasnożółtym (?). Wysokość misia to ok. 22 cm z czapką.

Zimowy miś wędruje na zabawę Nici, nitki i niteczki, do której zapraszam wszystkich miłośników i miłośniczki robótek z wykorzystaniem wszelkiego rodzaju nici, nitek, wełen, włóczek, mulin, kordonków, sznurków, a nawet tasiemek.

Pozdrawiam,

Anetta (Jamiolowo)

10 comments

Zapraszam Was do udziału w nowej blogowej zabawie "Nici, nitki i niteczki". Wszyscy prowadzący blogi rękodzielnicze lub jak kto woli robótkowe zmagają się z podobnymi problemami. Chcemy pokazywać swoje prace, ale grono odbiorców kurczy się w zastraszającym tempie. Wiele blogów umiera śmiercią naturalną, inne zostają porzucone. Blogowi twórcy tracą chęć do tworzenia i publikowania. Można powiedzieć, że ulegamy "zawodowemu" wypaleniu, bo brakuje chęci, zapału, pomysłów i przede wszystkim czasu. Czasami brakuje motywacji...Jestem klasycznym przykładem braku motywacji, bo mam pomysły, czas, chęci, a jednak przy życiu mój blog trzymają zabawy blogowe, w których uczestniczyłam.

Nici, nitki i niteczki

Dlatego proponuję Wam udział w nowej zabawie, której motywem przewodnim są nici, nitki i niteczki. Wiele z Was dzielnie macha szydełkiem, tworząc zabawki, koce, sweterki, czapeczki, kwiateczki. Inne równie dzielnie machają drutami produkując szale, chusty, swetry. Jeszcze inne wyszywają krzyżykami lub haftami płaskimi, wypukłymi, ludowymi i wszelkimi innymi, których zapewne nie znam... Inne wyplatają makramy lub koszyki ze sznurka. Jeszcze inne tworzą frywolitki lub koronki typu koronka klockowa. Inne szyją lalki, zwierzaki, ubrania czy ...kołdry. Jeszcze inne obszywają nitkami karki okolicznościowe, tworząc tzw. cardmaking couture. Inne wyplatają bransoletki z mulin lub krajki z wełenek.

Zobaczcie, jak wiele jest sposobów na wykorzystanie różnych nici, wełen, kordonków, włóczek, mulin, sznurków i wszystkiego innego z tasiemkami włącznie, co służy do szycia, wyplatanie, dziergania itd.

Zasady zabawy są proste:

- jedna praca w miesiącu z wykorzystaniem dowolnych nici (wełen, mulin, włóczek, sznurków itp.),

-prace publikujecie na swoim blogu, u mnie w komentarzu pod tym postem wklejacie link z wpisem do pracy (nie do całego bloga),

- praca powinna być nowa lub niepublikowana wcześniej,

-praca może brać udział w innych zabawach lub wyzwaniach blogowych,

-w każdym miesiącu zaproponuję jakiś motyw przewodni, ale jak nie będziecie mieć pomysłu, to pokażcie to, co zrobicie z wykorzystaniem nitek.

- na swoim blogu umieszczacie banerek zabawy,

- komentujemy prace innych uczestniczek :)

I tyle zasad. Mam nadzieję, że znajdą się chętni do wspólnej zabawy.

Motywem przewodnim stycznia jest MIŚ lub coś, co kojarzy się Wam z zimą, śniegiem, mrozem. Rozumiecie, o co chodzi. Wpasowujemy się w porę roku ;)

A zatem do dzieła - tworzycie misie, zimy, śniegi lub wstawiacie dowolną niteczkową pracę.
Forma pracy dowolna - może być szal, czapka, rękawiczki, zakładka i co tylko sobie wymyślicie -byle były w Waszej pracy nitki, nici i niteczki :)

Pozdrawiam,

Anetta (Jamiolowo)

48 comments

11 comments

Staram się kończyć to, co zaczynam. Jednak ten rok jakoś wybitnie nie sprzyjał moim niteczkowym robótkom. Właściwie, jak patrzę na te moje niedokończone robótkowe sprawy, to dostrzegam pewną cykliczność w produkowaniu nowych rzeczy i niekończeniu zaczętych wcześniej robótek. Wychodzi na to, że raz na kwartał produkuję prawie ufo-ka. Ale po kolei...

Powyżej zdjęcie z początkiem szydełkowych podkładek w takich nieco jesiennych kolorkach. I właściwie, to nie ufok, bo podkładki doczekały się szczęśliwego końca. Jednak muszą jeszcze poczekać na utrwalenie wikolem, więc pokażę je za kilka dni... Wtedy napiszę więcej o wzorze, który wykorzystywałam już wcześniej.

Frywolitkowa Wiosna 2022

W styczniu i lutym kończyłam na przyspieszonych obrotach ubiegłoroczną frywolitkową Wiosnę, gdy jak grom z jasnego nieba spadła na mnie wiadomość o starcie tegorocznej Wiosny już w lutym... Wystartowałam i początek był dobry, ale rząd 11. wykończył mnie nerwowo. Strasznie nie lubię tego właśnie motywu, mimo iż jest bardzo dekoracyjny i powoduje szybki przyrost serwetki na wysokość albo długość (?). Rozumiecie, o co chodzi...

Szydełkowa chusta

Potem trochę znudzona tym 11. rzędem wzięłam się za kokonkową chustę w beżach i brązach o nazwie kojarzącej się z kawą latte, ale niestety nie pamiętam jej.
Była późna wiosna, więc pomyślałam, że do jesieni zrobię tę chustę bez problemu. I wszystko szło dobrze. Zrobiłam jakieś 70 % chusty mchem i sprułam ją, bo wydawała mi się podejrzanie luźna. Zaczęłam jeszcze raz mchem i wtedy zobaczyłam chustę Nessie. No cóż, to była miłość od pierwszego wejrzenia... Sprułam ten kolejny mech, aby zacząć Nessie. Robię ją. Jestem na 21. okrążeniu i mam nadzieję, że kiedyś ją skończę...

Ażurowy sweterek

Potem po tych mchowo-szydełkowych niepowodzeniach pomyślałam, że wezmę się za druty. Fakt, że w maju i w czerwcu zrobiłam dwa sweterki w całości, ale utknęłam przy trzecim. Bardzo podoba mi się ten wzór, ale kolor już niekoniecznie i pewno dlatego utknęłam na przedzie swetra gdzieś na przełomie lipca i sierpnia...

Lisek amigurumi na szydełku

Ostatni niteczkowy niewypał to lisek na szydełku. Już wcześniej robiłam te malutkie amigurumi i lubię je robić, ale tym razem kupiłam nową nitkę, której wcześniej nie miałam i jakoś wydaje mi się zbyt miękka. Jest nadzieja, że jak zrobię głowę, to skończę stwora. Ale na razie tkwię przy łapkach na 5-6 oczek i końca ich nie widać...